سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات

 کوله بار شرمندگی راهمراه با چمدانی از لباس بستم وراهی شدم. آن قدرحال معنویم خراب شده بود که می‌اندیشیدم چه اندوهناک است راهی سفر زیارتی شوی و...

باز هم غروب جمعه و هنگام دل تنگی. این جمعه هم گذشت؛ جمعه ای از هزاران جمعه ی خدا و معلوم نیست که چند جمعه ی دیگر پیش روی ماست.

خدا كند كه بشكند شبي دلم به پاي تو

و كاش چاه مي‌شدم كه بشنوم صداي تو

تو اوج خوب بودني، تو حالت سرودني

به آسمان رسيده‌اي، كجاست انتهاي تو 

حضور غيبتت بزرگ، دل نماز را شكست

زمين قيام كرده است به شوق اقتداي تو

بيا تمام من بيا بيا كه نذر كرده‌ام

كه هر چه دارم از غزل بريزمش به پاي تو

به انتظار تو دلم نشسته سبز مي‌شود 

بيا ببين كه شاعرم ولي فقط براي تو

(رـ رجایی)

امروز بعد از نماز، وقتی دستان ناقابلم را مثل سفره‌ای خالی به سمت آسمان باز کردم و از ته دل چند بار برای فرج مولا دعا کردم، به دلم آمد که نیّتی کنم و تفألی بزنم،« بود که قرعه‌ی دولت به نام ما افتد»...