سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات

سلام، یک نکته رو می‌دونستید؟ همه‌ی ادیان در انتظار یک منجی جهانی‌اند و این رو می‌دونند که سرانجام یک روز میاد و اونها رو از بدبختی هاشون نجات میده. میاد تا صلح و صفا و عدالت برقرار کنه و ریشه‌ی ستم و ستم‌گری رو از روی زمین قطع کنه. ما مسلمون‌ها هم معتقدیم که یه روزی اون پرچم دار عدالت و شجاعت، همون که پیامبرمون نوید اومدنش رو داده میاد و دنیا رو پر از شکوفه می‌کنه. پر از عدل، پر از صلح و پر از لبخند...

سلام، بیا چند دقیقه خودمونی با هم حرف بزنیم. تا حالا به دور و اطراف خودت نگاه کردی ؟ نه کمی فراتر، به شهر و محل زندگیت دقت کردی؟ با خودت نگفتی: چه دنیای عجیبیه؟ دنیایی که در آن خیلی‌ها هدفی دارند و خیلی های دیگه همین طور بی هدف وقتشون رو تلف می کنند. راستی چرا مردم از فکر کردن گریزانند؟ چرا دو دقیقه نمی شینند با خودشون خلوت کنند و بپرسند: راستی ما برای چی خلق شدیم؟ اومدیم تو این دنیا که چی؟ و تو تا می آی این پرسش ها رو بپرسی، سر و صدا می ره به آسمون؛ داد و فریاد خلایق در می‌آد. انگاری می‌خوان دست و پاشون رو ببندن. به نظر شما طرح این سئوال عجیبه؟ نظر شما چیه؟ هدف شما از زندگی چیه؟

ای خدای پاک و بی انباز و یار / دست گیر و جرم ما را درگذار

یاد ده ما را سخن های رقیق / تا تو را رحم آورد آن ای رفیق

هم دعا از تو اجابت هم زتو / ایمنی از تو مهابت هم ز تو

گر خطا گفتیم اصلاحش تو کن / مصلحی تو ای تو سلطان سخن

کیمیا داری که تبدیلش کنی / گرچه جوی خون بود نیلش کنی

این چنین مینا گری ها کار توست / این چنین اکسیرها زاسرار توست

خاک را و آب را بر هم زدی / زآب و گل نقش تن آدم زدی

                                                                (مولوی)

سلام، عرض ارادت بنده، قطعه شعری تقدیم به شما:  

شبي ستاره چشمش ظهور خواهد كرد

مرا ز غربت اين كوچه دور خواهد كرد

طلوع مي‌كند از سمت آسمان مردي

نگاه پنجره را غرق نور خواهد كرد

هزار حنجره آواز سبز و شورانگيز

نثار اين نفس سوت و كور خواهد كرد

و واژه‌هاي پر از انتظار مي‌دانند

كه از حوالي شعرم عبور خواهد كرد

مي‌آيد از دل ويرانه‌هاي شب مردي

كه جاي پاي خدا را مرور خواهد كرد

                                         (م ـ بزم آرا)